ξεριζωμός. τι μένει; τι να μετρήσω; καλά μου παν. κλείσε το γενικό. άσε τ’ αντικλείδι στο συρτάρι. αχρείαστο θα ‘ναι. σπρώξε το χαλάκι να κλείσει τη χαραμάδα, ο καιρός θα είναι πολύς, μη γεμίσουμε σκόνη. κι αν χαθείς, μη σε αγχώνει ο γυρισμός. ποιος να σε θυμάται αύριο; μια νεφέλη υπήρξες. τελική επανάληψη ημερών. μονά βήματα και στροφές. επισκέψεις. τουριστική αναδρομή. δύο ποτά και τρεις φίλοι. τίτλοι τέλους. πόσο γρήγορα κλείνει η αυλαία. βαρύ το πανί, δεν ακούς χειροκρότημα. χειραψία. ακροβάτης περασμένης ώρας. ένα τρανζίστορ, μέσο γραφής, σκέψεις ανείπωτες, ανάγκη αλλαγής, φρέσκος αέρας. υπομονή. είπαμε…ξεριζωμός!
φθινόπωρο. πόσο μου αρέσει αυτή η εποχή. βροχερό νυχτερινό τοπίο, η κούραση κουρνιάζει μέσα μου, ο ήχος του νερού αγαπημένος απόηχος ονείρων. ξεχωριστές μουσικές συντροφιά με κουβέντες ήσυχες, αγνές. λίγο πιο πέρα μια πόρτα, άγνωστης διαδρομής, κλειδωμένη. δεν έχω το κλειδί. ίσως δεν θα το έχω ποτέ. άγνωστο. χαίρομαι που κάθομαι στη θέση αυτή, του ανέμελου θεατή . θέλω να πάω σινεμά και έξω να βρέχει. το θέλω πολύ. να μετράω τα βήματα μου στα νερά του πεζοδρομίου, να κοιτάω τις φωτεινές βιτρίνες βιβλιοπωλείων, να χαζεύω τους βιαστικούς περαστικούς, να σέρνω τα πόδια μου στο δρόμο, να ονειρεύομαι τραγούδια, να μιλάω σιγανά στον εαυτό μου, να χαμογελώ, να περιμένω με θρησκευτική ευλάβεια το πράσινο φανάρι των πεζών, να περνάω μόνο από τις γραμμές των διαβάσεων, να καθήσω σ’ ένα ζεστό μαγαζί, να παραγγείλω ένα διπλό ελληνικό καφέ, να φωτογραφίσω με λέξεις τις στιγμές. σ’ ευχαριστώ!
Σχόλια
Ευχαριστούμε.